(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫این زندگی منه
‫قسمت صد و چهارم
‫سونگ جو. سونگ جو درُ باز کن
‫میدونم داخلی
‫درُ باز کن که با هم حرف بزنیم
‫سونگ جو
‫خودت گفتی این باد به زودی میگذره
‫نمیتونی فقط یه کم دیگه صبر کنی؟
‫خودتُ جمع و جور کن و بیا با هم حرف بزنیم
‫من اصلا نمیتونم باهات بهم بزنم
‫نه، هیچوقت باهات بهم نمیزنم
‫سونگ جو
‫ما برگشتیم ‫آیگو، خیلی چیزا خریدین
‫تو اینجا چیکار میکنی؟ ‫من؟
‫من شوهرتم، بانگ چول سانگ. نمیدونستی؟
‫بهت گفته بودم دیگه هیچوقت ‫پاتُ تو این خونه نذاری
‫اومدم ببرمت بیرون و شکمتُ با کباب پر کنم...
‫تا روحیه ـت عوض شه
‫شنیدم چویی گوم سون هم رفته پیک نیک...
‫که کباب بخوره
‫چی؟ از کجا فهمیدین؟
‫چی؟ اون دوتا مَرد تو شرکت بجای کار کردن
‫برای سفر و پیک نیک برنامه ریزی میکردن ‫و هیجان زده بودن
‫چرا باید با تو کباب بخورم؟
‫باید برای مراسم یادبود آماده بشم ‫سرم شلوغه. پس همین الان برو
‫مراسم یادبود؟
‫آخه مراسم یادبودِ کی؟
‫پدر نام جین و مادرِ واقعیِ شی وو
‫آخه، چرا وقتی هیچوقت اونا رو ندیدی،
‫برای مراسم یادبودشون آماده میشی؟
‫اون شوهر چویی گوم سونه،
‫و اون با این وجود رفته سفر که خوش بگذرونه
‫باشه. پس امروز مراسم یادبودِ ‫تو رو هم میگیریم
‫درست میگه
‫ما خودمون سه تا تدارکات مراسم یادبود رو ‫آماده میکنیم
‫بیا تو مهمون خونه
‫میخوام لبات رو بدوزم
‫تا دیگه هیچوقت نتونی مزخرف بگی
‫انگار خیلی منتظر موندی
‫قبل از اومدن باید باهامون تماس میگرفتی
‫اشکال نداره. خیلی منتظر نموندم
‫چرا دوباره بهش زنگ نمیزنی؟
‫فکر کنم شماره ـمو بلاک کرده
‫رفتم خونه ـش، اما انگار خونه نبود
‫فکر کردم شاید اینجا باشه
‫فعلا بشین ‫باشه
‫اما، میشه در مورد حرفی که قبلا زدی ‫توضیح بدی؟
‫خانم چویی هر وقت سونگ جو رو می بینه ‫بهش حمله عصبی دست میده؟
‫خب...
‫وقتی بهش حمله عصبی دست میده ‫چه اتفاقی میفته؟
‫یقه سونگ جو رو میگیره و به لرزه میفته؟
‫بله
‫خدای من. حتما سونگ جو خیلی شوکه شده
‫باید چیکار کنیم، مان سوک؟
‫تو که کاملا از شرایطش خبر داشتی
‫چطور تونستی خانم چویی و سونگ جو رو ‫تو یه تیم بذاری؟
‫داشت داروهاشو میخورد ‫بخاطر همین فکر کردم حالش بهتر شده
‫معذرت میخوام. باید بیشتر دقت میکردم
‫وقتی استعفا نامه ـشو تحویل داده ‫و حتی جواب تماست رو نمیده
‫حتما خیلی ناراحت شده
‫معذرت میخوام، پدر
‫فکر کنم باید سونگ جو رو ول کنی
‫چی؟
‫تا وقتی خانم چویی دور و برتون باشه ‫تو و سونگ جو،
‫هیچوقت به نتیجه نمیرسین
‫دیگه باید بری
‫پدر ‫من هیچوقت نمیتونم سونگ جو رو ول کنم
‫پدر، لطفا سونگ جو رو متقاعد کنین
‫از این به بعد باهاش بهتر رفتار میکنم
‫خیلی زود آماده میشه
‫بیاین بپچیمش
‫فرشته ی من... بیا
‫خودم میتونم این کارو کنم
‫این لقمه توسط مردی که ‫عاشقته برات گرفته شده...
‫و یه مرد خوشتیپ برات کباب کرده
‫پس هیچی بهتر از این نیس
‫وایفایِ عشق
‫امتحانش کن، فرشته ی من
‫آیگو، من دارم گوشت کباب میکنم
‫نمیتونی برای منم یه لقمه بگیری؟
‫گوشت رو درست کباب کن
‫همش داره میسوزه ‫آیگو
‫این اولین بارمه که بیرون کباب میخورم
‫تو دوران دانشگاه با دوستات این کارو نکردی؟
‫برای این کار وقت نداشتم
‫سخت درس میخوندم که بورس تحصیلی بگیرم
‫و همه جور کار پاره وقت انجام میدادم ‫که خرج زندگیم رو در بیارم
‫چرا همچین زندگیِ خسته کننده ای داشتی؟
‫باید بیشتر وقتا با آدمای خوبی مثل ما ‫میرفتی بیرون...
‫و یه کم کباب میخوردی و گپ میزدی
‫لذت زندگی اینه
‫درست میگی
‫واقعا زندگیم...
‫خیلی خسته کننده و دلگیر بود
‫اما، بخاطر شی وو...
‫خوشحال بودم
‫یه چیزی هست که میخوام ازت بپرسم
‫شنیدم رئیس آنِ مرحوم...
‫خیلی سعی میکرده ‫پدرِ نام جین و شی وو رو...
‫ازت دور کنه
‫دلیلش چی بود؟
‫برای نجات هیون گانگ که اون موقع ‫دچار مشکل مالی شده بود
‫نیاز به کمکِ خانواده کیم سو یون داشت
‫واسه همین بهش گفتم با اون ازدواج کنه
‫فکر میکردم...
‫تا زمانی که قلبش مال منه ‫هیچ مشکلی پیش نمیاد
‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟ ‫احساسِ نائب رئیس آن یونگ گیو تغییر کرد؟
‫اون مرد دل نازکی بود
‫نمیتونست تحمل کنه و ببینه زنش...
‫خیلی ناراحت و پریشونه
‫شوهرت دوباره از کارش استعفا داده؟
‫پدر و مادرشوهرت چی میگن؟
‫وای حالا باید چیکار کنی؟
‫اونا هم که بچه ـت رو نگه نمیدارن
‫چی؟ حتی ازت برای سفر پول خواستن؟
‫وای نه
‫آه باشه باشه. حتما ‫بیا وقتی همدیگه رو دیدیم حرف بزنیم
‫باشه. طاقت بیار
‫یو... یونجی، همه این سندایی که ‫خواسته بودی رو برات چاپ کردم
‫بیا
‫ممنون دشیک
‫اسم دوستت هیانگ می بود، نه؟
‫اتفاقی براش افتاده؟
‫ببین، به اندازه کافی براش سخته که ‫خودش تنهایی دوتا بچه رو بزرگ کنه
‫اما پدر و مادر شوهرش ‫برای سفر ازش پول خواستن
‫خیلی بدجنسن
‫هر وقت پدر و مادر شوهرم منو میبینن ‫سعی میکنن برام یه کاری کنن
‫خیلی باهام خوبن. مگه نه؟
‫بابام و مامانم...
‫خیلی پول دارن
‫همه آدمای پولدار مثل اونا نیستن
‫پدر مادرت بخاطر اینکه بچه ـشون رو ‫خیلی دوست دارن این کارو میکنن
‫با من مثل دخترشون رفتار میکنن
‫بخاطر همین خیلی ممنونم ‫و میخوام یه کاری براشون کنم
‫آه، راستی
‫بزودی سالگرد ازدواج مامان بابام میرسه
‫چه هدیه ای میخوای براشون بگیری؟
‫یه بُن خرید برای آزمایش پزشکی چطوره؟
‫بُن خرید برای آزمایش پزشکی؟
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫پیک نیکِ امروز...
‫یه پیک نیک رومانتیکه که میتونیم ‫خاطره های خوبِ قدیم رو به یاد بیاریم
‫خاطره هامون و یه صفحه از زندگی ـمون
‫که درون اعماق قلبمون نگه داشتیم رو ‫به همدیگه میگیم
‫حالا صفحه خاطره شاد زندگیت رو...
‫برام باز کن، دی جیِ شب
‫فرشته ی عزیزم
‫خاطره ی آتیش بازی؟
‫هیچ خاطره خاصی ندارم
‫وقتی برای شام تیمی رفته بودیم بیرون،
‫دیدم خانم چویی و نائب رئیس آن یونگ گیو ‫ارتباط چشمی برقرار کردن
‫و میدونستم بین ـشون یه خبراییه
‫خیلی ناراحت شدم فعلا ‫این تنها چیزیه که یادم میاد
‫واقعا؟ ‫آره
‫فکر کنم همون روز شروع شد
‫اون خیلی باملاحظه،
‫و بادقت بود
‫منم خیلی باملاحظه ام
‫فکر کنم نمیدونی که اسم مستعارم ‫لی ملاحظه کاره
‫من معروف بودم به باملاحظه بودن
‫اما خانم چویی هیچوقت حتی یه نگاهم بهم نکرد
‫بیاین تا آخر عمرمون با هم دوست باشیم
‫بیاین این کارو کنیم
‫یه کم بیشتر زغال بریز، آیگو
‫آخرای مارس مثل زمستون سرد میشه
‫مگه نه، فرشته ی من؟
‫امروز چه تاریخیه؟
‫امروز؟
‫جمعه، 29 مارس
‫چی شده خانم چویی؟
‫حتما عقلمو از دست دادم
‫امروز سالگرد فوتشه
‫نمیتونی این وقت شب برگردی
‫هر سال، رئیس آن نمیذاشت...
‫تو مراسم یادبودش باشم
‫فقط میذاشت شی وو اونجا باشه
‫همیشه آرزو داشتم که بتونم تو اون خونه...
‫با دستای خودم برای پدر شی وو ‫مراسم یادبود بگیرم
‫باید برم
‫آقای جانگ، منو برسون خونه. باشه؟
‫نباید بری
‫نباید برم؟
‫این خواسته ی شی وو بود
‫خواسته ی شی وو بود؟
‫مدیر چویی نمیخواست ‫تو توی مراسم یادبود باشی
‫امسال،
‫حس متفاوتی نسبت به ‫مراسم یادبودشون دارم
‫همیشه فکر میکردم مامانم...
‫نمیتونه بخاطر مادر واقعیم ‫توی مراسم یادبود شرکت کنه
‫و اینجا معذب بودم
‫همه میگفتن که اونا خیلی به همدیگه میان
‫چی؟
‫دارم در مورد آن یونگ گیو ‫و کیم سو یون حرف میزنم
‫یه ازدواج مصلحتی بود،
‫اما اون دوتا خیلی وجه مشترک داشتن
‫شنیدی آرزوی نائب رئیس آن این بود که ‫کارگردان بشه؟
‫بله
‫اون عاشق فیلم و عاشق موسیقی بود
‫عاشق هنر هم بود و خیلی حساس بود
‫خانم کیم سو یون هم ‫آگاهی زیادی از هنر داشت...
‫و خیلی بی غل و غش بود
‫اونا مثل دوتا دوست ‫روی هم حساب باز کردن
‫و شبیه همدیگه شدن ‫چطور باید توضیح بدم؟
‫خیلی ایده آل بودن
‫مثل تو و جین آه
‫اینو میگم چون...
‫میترسم یه وقت فکر کنی شاید یه بچه ناخواسته ‫از یه ازدواج مصلحتی بودی
‫فقط میخواستم مطمئن بشی
‫درست میگه. روزی که فوت کردن،
‫نائب رئیس آن وقتی شنید مریضی...
‫با عجله رفت بیرون که بیاد دیدن تو ‫و خانم کیم نگرانش شد
‫واسه همین باهاش سوار ماشین شد
‫یه بار رئیس آن اینو بهم گفت
‫تو(شی وو) شخصیتت...
‫مثل پدرته
‫گفت اگه مثل پدرت بخوای کارگردان بشی...
‫این دفعه موافقت میکنه
‫ممنون که لحظات سختی رو پشت سر گذاشتی
‫همش به لطف شماس، وکیل هو
‫همه چی حاضره. نام جین جایی رفته؟
‫همینو بگو
‫باید بدونه امروز سالگرد فوت پدرشه
‫بهش زنگ میزنم
‫ببخشید دیر کردم
‫چرا انقدر دیر کردی؟
‫رفته بودی سر کار؟
‫میرم لباسمو عوض کنم و برگردم
‫اتفاقی واسه نام جین افتاده، آجوما؟
‫نمیدونم
‫رفتارش عجیب بود، نه؟
‫چی شده؟ اتفاقی افتاده؟
‫نه. اتفاقی نیفتاده
‫نام جین
‫مامان
‫بهتر نیس فقط برگردیم اوئپو؟
‫برگردیم اوئپو؟
‫چرا یهویی این حرفُ میزنی؟
‫فقط فکر میکنم موقعی که تو اوئپو ‫بدون نگرانی زندگی میکردم...
‫خوشحال تر بودم
‫اتفاقی افتاده، نه؟
‫سونگ جو...
‫میخواد باهام بهم بزنه
‫حتی استعفا نامه ـشو تحویل داد
‫بخاطر چویی گوم سونه؟
‫آیگو. میخوای چیکار کنی، نام جین؟
‫من هیچوقت با سونگ جو بهم نمیزنم
‫همه چی درست میشه ‫پس نگران نباش مامان
‫دارین چیکار میکنین؟
‫شما
‫این نقشه رو کشیده بودین؟
‫من میخواستم اینطور بشه
‫فکر میکنی چون با هم نسبت خونی نداریم...
‫میتونی ولم کنی؟
‫انقدر برات آسونه؟
‫میدونی که اینطور نیس
‫بقیه هر چی که بگن بازم تو پسرمی
‫تو پسر منی که سی سال با جون و دل ‫بزرگت کردم
‫درسته
‫من پسرتم
‫واسه همین دارم از این دو نفر ‫طلب بخشش میکنم
‫تو اون کسی هستی که...
‫اونا رو به کُشتن داده
‫مادر
‫بس کن شی وو
‫حتی تو هم فکر میکنی میتونی ‫به چشم تحقیر بهم نگاه کنی؟
‫برام خیلی سخت بود که قبولت کنم
‫چرا عصبانیتت رو سر جین آه خالی میکنی؟
‫حتی خانم یانگ که هیچ ربطی ‫به این خانواده نداره اینجاس
‫چطور تونستین منو بذارین کنار؟
‫خواهش میکنم بس کن دیگه!
‫خواهش میکنم بس کن
‫به سختی دارم جلوی خودمو میگیرم
‫چرا پیدام کردین؟
‫فقط باید میذاشتین تو اوئپو بمونم
‫چرا پیدام کردین؟
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫ازت معذرت میخوام
‫تو هیچ کاری نکردی که بخوای ‫واسش عذرخواهی کنی
‫به خودت مسلط باش و یه کم استراحت کن
‫باشه، ممنون
‫خیلی خب
‫آه، صبر کن
‫میشه جین آه هفته بعد به عنوان طراح...
‫به تیم ـمون محلق بشه؟
‫جین آه؟
‫آره، سونگ جو استعفا داده
‫لی جونگ جو نمیتونه تنهایی کارا رو ‫پیش ببره
‫اما به اندازه کافی وقت نداریم...
‫که یه طراح جدید استخدام کنیم
‫نظرت چیه جین آه؟
‫خب، مشکلی ندارم
‫اما گفتی سونگ جو استعفا داده؟
‫بخاطر مامانه، نه؟
‫اوضاع بین من و سونگ جو ‫خوب پیش نمیره
‫من به هیچ وجه نمیتونم باهاش بهم بزنم
‫اما سونگ جو میخواد تمومش کنه
‫بابا، آجوما
‫اگه مریض بودی باید بهم خبر میدادی
‫اگه اینطوری تو تنهایی برات اتفاقی میفتاد ‫چیکار میتونستی کنی؟
‫گوشیتُ برنمیداشتی و یا درُ باز نمیکردی ‫بخاطر همین خیلی نگران شدیم
‫فکر کنم آنفولانزا دارم
‫بعد از خوردن دارو خوابم گرفت و ‫واسه همین نتونستم صدایی بشنوم
‫اما، چطوری اومدین داخل؟
‫یه قفل ساز آوردیم و قفل رو در آوردیم
‫چرا درش آوردین؟ ‫نام جین برای نصب کردنش خیلی زحمت کشید...
‫پس دیگه اصرار نکن که تنهایی اینجا بخوابی
‫بیا بریم خونه، باشه؟
‫همه چیزایی که لازم داری رو جمع کردم
‫اگه چیز دیگه ای لازم داری ‫بعدا میام و برش میدارم
‫زود باش بلند شو
‫کولت کنم؟ ‫بیا سوار کولم شو
‫نمیخواد
‫میتونم راه برم
‫داری چیکار میکنی؟
‫این دفعه باز میخوای چیکار کنی که ‫هر قرصی می بینی میخوریش؟
‫خواهش میکنم خودتُ کنترل کن
‫مگه چیکار کردم؟
‫واقعا نمیدونی؟
‫یا وانمود میکنی که نمیدونی؟
‫منظورت چیه؟
‫سونگ جو به نام جین گفته که ‫میخواد باهاش بهم بزنه
‫چی؟
‫حتی استعفا نامه ـشو تحویل داده
‫حالا راضی شدی؟
‫داری میگی تقصیر منه؟
‫هر وقت کنترلت رو از دست میدی ‫یقه سونگ جو رو میگیری و سرش داد میزنی
‫فکر کن چقدر ناراحت شده که ‫تصمیم گرفته با نام جین که خیلی دوسش داره،
‫بهم بزنه
‫من این کارو کردم؟
‫من یقه سونگ جو رو گرفتم؟
‫چرا اون دوتا که میدونن خیلی همدیگه رو ‫دوست دارن باید از هم جدا بشن؟
‫از جزای الهی نمیترسی؟
‫خودتُ مجبور کردن با پدر نام جین بهم بزنی
‫پس باید بدونی چقدر میتونه دردناک باشه
‫داری میگی عمدا این کارو کردم؟
‫خیلی بی رحمی
‫من الان دارم به سختی زندگی میکنم
‫آیگو
‫میدونی که امروز آخرین روزمه، مدیر آن؟
‫آره میدونم
‫بخاطر همه زحمتات ممنونم
‫راستی، تو و سونگ جو واقعا دارین جدا میشین؟
‫نه، هیچوقت این اتفاق نمیفته
‫سونگ جو... الان تو خونه ی مان سوکه
‫از تب داره میسوزه ‫واسه همین دیروز بردنش خونه ـشون
‫سونگ جو مریضه؟
‫مطمئنم بخاطر تو همچین تصمیمی گرفته
‫پس، ولش نکن
‫فهمیدی؟
‫زود اومدی ‫آره
‫شی وو میخواست زود بیاد سر کار
‫خیلی خب. بیا تو
‫سلام
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫جونگ جین آه عضو تیم ـمون میشه؟
‫فقط برای یه مدت کوتاه توی پروژه همکاری ‫باهامون کار میکنه
‫اون میز سونگ جوئه
‫زنگ بزنم برامون یه میز دیگه بیارن؟
‫نه، لازم نیس
‫سونگ جو...
‫یه مدت استراحت میکنه
‫چی؟ یهویی؟ منظورت چیه؟
‫کیم یونهی ‫لطفا برای سونگ جو درخواست مرخصی بده
‫چشم مدیر آن
‫فکر کنم سونگ جو ‫استعفا نامه ـشو تحویل داده
‫چی؟ چرا؟
‫نمیدونم
‫وقتی رفتم سر میز مدیر آن ‫که گزارش رو تحویل بدم
‫استعفا نامه سونگ جو رو دیدم
‫چه خبره؟
‫حالا که استعفا نامه ـشو تحویل داده،
‫انگار اوضاع خیلی جدیه
‫امکان نداره که بهم بزنن؟
‫نام جین، خاکسترِ مادرم رو کجا پخش کردم؟
‫رودخونه هونگچون بود؟
‫فکر کنم رودخونه هونگچون بود
‫میخوام مادرمو ببینم
‫میشه منو ببری پیش مادرم که ببینمش؟
(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫این زندگی منه
‫شما دوتا همدیگه رو دوست دارین
‫پس چرا باید بهم بزنین؟ ‫نمیتونم با نام جین ازدواج کنم
‫پدر نام جین بهم گفت...
‫که نام جین پسرِ خانم چوییه، نه تو
‫این به صلاح هر دومونه
‫ما هر دومون عاشق همدیگه ایم
‫نباید تو هم به حرفم گوش بدی؟
‫فقط ولم کن
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام